
در 4 سالگی میگفتم: پدرم بهترینه.
در 6 سالگی میگفتم: پدرم همه را میشناسه.
در 10 سالگی میگفتم: پدرم عالیه اما کمی بداخلاقه.
در 12 سالگی میگفتم: وقتی بچه بودم پدر مهربان تر بود.
در 14 سالگی میگفتم: پدر داره نسبت به من کنجکاو میشه.
در 16 سالگی میگفتم: پدرم مال عصر و دورهی ما نیست.
در 18 سالگی میگفتم: با مرور زمان اخلاق پدرم بدتر میشه.
در 20 سالگی میگفتم: سخته پدر را ببخشم، تعجب میکنم مادر چطور اونو تحمل میکنه!
ادامه مطلب






